"Op de N247, ter hoogte van Monnickendam,
gleed een vrachtwagen van Klaas Puul,
geladen met garnalen, in het naast gelegen kanaal.
Hierbij zijn de inzittenden, vader en zoon om het leven gekomen."
Dit bericht hoorde ik vanochtend al vroeg bij het nieuws.
Toen was nog niet duidelijk hoe het met de chauffeur was.
Later hoorde ik dat chauffeur en bijrijder het niet hebben overleefd.
Mijn hele dag staat in het teken van dit nieuws.
Ook ik schuif en glibber af en toe met de auto, ben voorzichtig in de buurt van water.
Opeens merk je hoeveel water er overal is, kanalen, brede sloten en watergangen
Het moet een afschuwelijk sterven zijn, langzaam glijdt zo'n wagen weg, niet te houden.
Wat er door hun heen moet gaan, zal niet voor te stellen zijn.
Het hart bonkt, en maakt je mond en keel kurkdroog van pure doodsangst.
Het ergste komt dan nog.....
Ik hoor het bericht, keer op keer, kan het niet loslaten.
Maar de rest gaat door, de reclame, de interviews, het andere nieuws.
Maar ik "hoor" het niet, ik denk.... ik stel me voor dat.....
Zijn ze daarvoor vannacht de weg op gegaan,
om daar in zo'n rot kanaal langs de weg te verdrinken?
Sterven moeten we allemaal, maar waarom op een zo vreselijke manier?
Nu lees ik dat het een vader en zijn zoon is.
Arme vrouw die het nieuws te horen kreeg.