Van verschillende kanten bij elkaar

Mensen zoals jij en ik


Vanochtend reed ik om tien over vijf de weg op,
beginnend aan een nieuwe dag met leuke mensen.

Ergens gaan drie mannen met spoed onderweg naar het Centraal station.
In Nijmegen gaat een machinist met zijn trein naar 's-Hertogenbosch.
Onderweg stappen reizigers in die trein.
Een mens begint aan zijn laatste stukje reis...

Er is mist, zachte miezerige regen, geen wind, rustig weer.
Voor sommige mensen zal het opnieuw grijs en somber zijn.
Ik echter, houd van alle weersomstandigheden, zo ook van deze mistige wereld.
De machinist zal weinig zicht hebben, heeft misschien zin in deze dag.
Een conducteur loopt zijn stukje trein door.
Het verkeer is onrustig en druk, veel files op plaatsen waar het nooit stil staat.

Juist op het moment dat ik foto's van Quincy in haar geboortehuis stop, krijg ik
een rit opdracht om met spoed naar het station te gaan
waar drie mannen op vervoer wachten.
De mens aan zijn laatste stappen, koos die trein met die machinist..........
Daar zie ik de drie mannen staan, geef een lichtsignaal en ze springen in de auto.
Met spoed naar de trein bij hectopaal ... langs de rails.
Voor de eerste opvang van het personeel en daarna de reizigers.
Ik kon ze tot vlakbij de trein brengen,
waar ze uit de auto springen door het gras en over het hek klimmen  naar de trein.

In stilte kijk ik minutenlang naar de trein, waar de drie mannen, de machinist, conducteur, reizigers, de mens van het laatste stukje en ik bij elkaar komen..........
Op het kleine stukje aarde, maandag 28 februari 2011, 7:10 uur.


reactie geven?
Gastenboek