Mensen die altijd zeuren
Oh jee, moet ik "mevrouw zeur” weer ophalen. Ze begint te
zeuren als ze instapt totdat ze weer uitstapt. Ik ken de verhalen en hoor ze
maar weer aan. Bij haar luister ik niet echt meer. Eerst moet ze altijd kijken
of alle apparaten wel 'uit' zijn, ze vertrouwt het niet.
Dan is het toch zo erg dat…; en dan komt er weer een zeur verhaal. Op een
zeurtoon. Dat kan gaan over de dakgoot, over de stoeptegels, over de taxi, over
de supermarkt. Het maakt niet uit als het maar zeurt. Ik heb nog nooit iets
positiefs en vrolijks gehoord. De manier van praten ook, op een zeurtoon. Ze
woont alleen, is ook alleen en dan is er een taxichauffeur waar ze tegenaan kan
zeuren.
Ze is erg bang voor inbrekers. Eens had ik nog iemand anders, samen met haar in
de auto. Begon ze te vertellen dat het raam altijd dicht moet als ze naar bed
gaat, ook als het zo warm is als nu. Want ja, met al die inbrekers.
Ze valt ook nog eens in de categorie van 'niet moeders mooiste te zijn', en ik
kon niet nalaten te zeggen: "Bent u nu écht zo bang dat ze bij u binnen
komen?". Die man begon te lachen en ik zag in de spiegel dat hij moeite had
om niet hard te proesten. Ze zei: "Ja, want je weet het maar nooit".
Ik zeg dat ze groot gelijk heeft en dat ik, als ik haar was, mijn ramen ook
goed dicht zou houden.
Gelukkig zijn het korte stukjes naar haar bestemming en je kunt het haar niet
eens kwalijk nemen want ze weet niet beter. Haar leven is zeuren.
reactie geven?
Gastenboek
