Al is een leugen nog zo snel..

Al is een leugen nog zo snel...

Ze kochten een poes, sneeuwwit, acht weken uit het nestje.

ze noemden haar "muis".

Met z'n allen gaan ze het beestje ophalen en het voelt zich meteen thuis in het gezin. Gaat op ontdekking in de nieuwe omgeving.

De kinderen zijn dol op zo'n klein lief diertje.

Muis is ruim twee maanden in het gezin en wil soms wat verder dan de tuin. Ze kijkt vaak omhoog, maar de bovenkant van de schutting is toch net iets te ver weg.

Dan op een dag doet ze een poging en nog een, opeens lukt het om vanaf de schutting een stukje wereld te zien. Ow, wat is het groot.

Wát een avontuur. Dat blijkt onweerstaanbaar.

Maar toch, de andere kant is nog niet in trek.

Dan op een dag is Muis nergens te vinden. Een zoektocht in huis levert niets op. Buiten ook niet.

De volgende ochtend huilende kinderen, want waar is muis?

Een zoektocht in de ochtend in de buurt, nergens een wit katje.

Dan, terug thuis, een klagend piep geluidje.

Daar is muis, in de voortuin. Honger en dorst.

Een nacht buiten, dat was helemaal niet de bedoeling van klein poesje.

Een week verder kijkt zoon bij toeval door het dakraam en ziet muis over de schutting richting een buurhuis lopen.

Heel voorzichtig, want ze is nog bang. Bang van alles en zeker van andere mensen.

Daar komt de buurman, met een schoen slaat hij muis.

Zó hard dat het diertje op de grond valt. Zoon ziet wat er nu gebeurt: Buur pakt een schop, schuift muis erop en draagt haar naar de struiken, verderop.

Zoon rent naar mamma en roept, "buur slaat muis en brengt haar naar de struiken". Mamma zegt: "Ga haar maar gauw halen".

Zoon komt gillend en huilend terug: "Muis is dood, mamma!".

Ze gaan samen naar de struik waar muisje wordt opgepakt, dood.

Thuis, ongelooflijk kinder-verdriet, drie huilende kindjes om het dode poesje, iets wat niet te geloven, te bevatten is.

Zoon vertelt nog eens wat hij gezien heeft en mamma gaat naar de buurman. Buurman schrikt als door bliksem geslagen, maar: Nee, hij heeft niets gedaan, toch zeker geen kat doodgeslagen?

Zoon wéét wat hij gezien heeft. Politie wordt ingeschakeld, verhalen verteld. Buur geeft niet toe, erger, buur zegt beschuldigd te worden van een kat doodslaan....

Politie gelooft zoon.

(Aangifte heeft geen zin, er had dan anders gehandeld moeten worden, maar als je nooit iets hebt meegemaakt, weet je dat niet.

Bovendien; het eerste wat je doet is poes oppakken en meenemen naar huis.)

Muis ligt met een dekentje in een doosje en wordt geknuffeld en geaaid.
Hoewel stiller dan stil, lijkt ze niet dood.

Kinderen ervaren dat muisje langzaam koud wordt en verstijfd.

Ze ligt in een doosje alsof ze slaapt, maar zó stil.

Volgende dag is zoon jarig en alles is in het teken van muis die in het doosje in de kamer staat. Ze wordt nog veel geaaid, mag er nog bij zijn.

Iedereen is verbijsterd over het verhaal, hoe kan een buurman dit doen. Er is nooit iets in de buurt voorgevallen en de contacten zijn goed.

Mamma en pappa praten veel over het gebeurde en hoe verder in de buurt. Zoon wordt onvoorwaardelijk gelooft, alles klopt, ook de kleding van de buurman.

Had buurman gedacht dat niemand iets had gezien en dat hij er "zo" vanaf kon komen?

De volgende dag, twee dagen na het gebeurde:

Pappa gaat naar de buurman en zegt dat hij wil weten wat de buurman heeft gedaan, dat hij de buurman recht in de ogen wil zien. Omdat ze bij elkaar wonen, kinderen samen op school gaan, maar vooral voor zijn zoon, die echt wel weet wat hij gezien heeft.

Daar "breekt" buurman en huilend bekent hij alles. Zijn vrouw en kinderen wisten ook niet wat er gebeurd was en kijken stom verbaasd.

Nogmaals:

Had buurman werkelijk gedacht dat niemand iets had gezien en dat hij er "zo" vanaf kon komen?

Nooit de bedoeling, spijt en kan het niet meer veranderen.

Buurman gaat naar de zoon, een grote man huilt dikke tranen tegenover een kind om zijn spijt te betuigen.

Dat hij een grote les heeft geleerd en nooit meer zoiets zal doen, dat het nooit had mogen gebeuren.

Dezelfde dag is muisje terug gegeven aan de aarde, zoals het gezin het tegen het diertje heeft gezegd: "muis, je mocht maar vier maanden leven en nu geven we je terug aan de aarde, in de natuur".......

Dit verhaal is niet verzonnen

ik weet het zeker

want het gaat
over mijn dochter en haar gezin.

13-09-2011

reactie geven?
Gastenboek